گمگشته من در مرزهایی دور از دلتنگی پرسه می زند ، اما افسوس که تردید من دریایی است بیکران که موجهایش حاصل سیل اشکی است در غروبهای دلتنگی . 

دوستت دارم عزیزم .......

دست یاری ، که بکوبد در را پرده از پنجره ها بگیرد ، قفل را بگشاید کوله بارت بردار دست تنهایی خود را تو بگیر و از آئینه بپرس منزل روشن  خورشید، کجاست ؟

شوق دریا اگرت هست ، روان باید بود ورنه ، در حسرت همراهی رودی ، به زمین خواهی  شد مقصد از شوق رسیدن ، خالیست راه سر شار امید و بدان ، که  امروز منتظر فردایی ست که تو دیروز ، در امید وصالش بودی بهترین لحظه راهی شدنت ، اکنون است لحظه را دریابیم

باور روز ، برای گذر از شب ، کافیست و از آغاز ، چنان رسمی بود که سرانجام ، چنین خواهد شد.

عاشق بودن ، بخشیدن تا سر حد فقر است والاترین هدیه ها بین دوستان ، اعتماد است و درک متقابل این دو ارمغان عشق اند عشق ایثار چیزی بیش از تمامی خود است . تنها در طلب لبخندی کوچک

عاشق بودن دیدن نه تنها با چشم که با دل است پرورش بینشی در ژرفای احساس خود و دیگری است داشتن درکی نیکو از پیوند میان دو انسان است .

عاشق بودن ، فدا کردن خود به تمامی است .

آماده تا بگویی :

اینک من دوستت دارم بسیار و بسیار ندای تمام وجودم نه اینکه هر دم به رنگی در آیی و هر روز نوایی دگر ساز کنی تا پذیرفته شوی بلکه چنان تغییر کنی تا نور خوبی ها ظلمت کمبود هایت را بپوشاند .

تقدیم به دوستان خوبم فهیمه و ژاله و ........؟

ترس کجاست ، زمانی که من حامل عشق هستم

نفرت کجاست ، زمانی که من حامل بخشش هستم

از هم کسیختگی کجاست ، زمانی که من حامل یکپارچگی هستم 

شک و تردید کجاست ، زمانی که من حامل ایمان هستم

اشتباه کجاست ، زمانی که من حامل حقیقت هستم

نومیدی کجاست ، زمانی که من حامل امید هستم  

غم واندوه کجاست ، زمانی که من حامل شادی هستم

تاریکی کجاست ، زمانی که من حامل نور هستم

***     ****    ***

ای روح برتر ، در راستای آرام شدن درک شدن ، دوست داشته شدن از طرف دیگران یاریم کن .

بیش از حد تلاش نکنم ، بلکه پیشقدم باشم در آرامش بخشیدن ، درک کردن و عشق ورزیدن .

زیرا که این چنین است :

بدهم که دریافت کنم ،

ببخشم که بخشوده شوم ،

بمیرم که دوباره زنده شوم ،

و زندگی جاودان را زندگی کنم .

تقدیم به دوست خوبم فهیمه جونم

پروردگارا ! یاریم ده نگذار در باتلاق دنیا فرو روم .دلم برایت تنگ است دستهایم را بگیر !

یاد تو در همه شبهای من می درخشد . وقتی به افقهای روبه رو نگاه می کنم نور تو را می بینم که حتی گمنام ترین قسمت های زمین را روشن کرده است .

هر گاه قلبت از تبعیض به ستوه آمد ، به کوهستان برو و خدا رو فریاد کن ....هنوز هم جای امیدواری هست ؟! پاسخت را زدوتر از آن چه فکر می کنی می دهد که ......آری هست ! ! ؟

من احساس کردم کاملا احساس کردم که دست های لرزانم را گرفتی و.....تابستان شدم !

من دیدم ، شنیدم و کاملا احساس کردم .....

من ....

این فلسفه بیدار شدن از خواب ، عجیب مرا اذیت می کند !!!

تقدیم به ....؟

اگر بال داشتم تو را به ماه می بردم و می توانستم پیشرفت و ترقی تو را که بعید و دور به نظر برسد زودتر ببینم .

اگر بال داشتم سعی و تلاش برای رسیدن به ستارگان و رقابت در آسمان ها را به تو یاد می دادم .

اگر بال داشتم تو را از خاک ، آتش و باران ، محافظت می کردم و نمی گذاشتم معنای درک و رنج را بفهمی .

اگر بال داشتم تو را همیشه در قلبم برای خود نگه می داشتم و هرگز ما از هم جدا نبودیم .

اما همین طور که می بینی من فرشته نیستم که بال داشته باشم و اگر هم بخواهم هرگز نمی توانم .

بنابراین برای همه این آرزوها فقط می توانم دعا کنم با وجود این اگر بال داشتم به تو می رسیدم .

زندگی به من آموخت که برای زیستن باید عاشق بود و برای عاشق بودن باید ایثار کرد .

برای ایثار کردن باید از خود گذشت و برای از خود گذشتن باید آگاه بود .

و برای آگاه بودن باید عمیقا دید و خواند و نوشت تا حق را شناخت و برای شناخت حق باید سراپا چشم بود و گوش بود و احساس ، تا بتوان به یگانگی روح بشر دست یافت ، حس کرد عاشق شد .

عاشق همه چیز و همه کس ساده و بی پیرایه تا بتوان زیبا زیست .

خدای من ! پاکم کن تا تو را با انجام کارهای که به من سپرده یی ستایش کنم .

تقدیم به .....؟

تقدیم می کنم به خواهران عزیزم زهرا و فریده و رحیمه و دوستم خوبم