که چه عشق به هم می نگرد و دل کوچک کوچه می سوخت ُ به حال منو کوکب خشکیده من و دل کوچک کوچه می سوخت از عشق فراموش شده منو کوکب پژمرده من

عشق یعنی: سوختن ، اما ساختن

عشق یعنی: با چشم سخن گفتن و باحسرت سکوت کردن

عشق یعنی: راز ، رازی که حتی معشوق نیز نداند

عشق یعنی: خواستن برای دوست ، زیستن برای دوست ، بودن برای دوست ، مردن برای دوست بی آن که باشی و بخواهی که باشی

عشق یعنی: وضو با قطرات اشک گرفتن مناجات شبهای تنهایی ،

عشق یعنی: پرستش ، بدون چشمداشت ، نیایش بدون خواهش ، ستایش بی صدا ، رفاقت بی جفا ، صداقت بی ریا

عشق یعنی: چون خورشید تابیدن بر شب های دوست و چون برف ، ذوب شدن بر غم های دوست

تقدیم می کنم به بهترین .....من

تو درون تنمی و وجودت هر دم در دلم بارقه ای می سازد . و به مانند سمندی سرکش به غزل  خانه قلب و دلکم می تازد .

در وجودم همه ثاینه ها علم سبز حضور تو به پاست تو نمی دانی در این مجلس گرم چه هیاهو و چه شورشی بر پاست .

ای سراسر ، همه نور ای اساس همه دیوانگی ام ای که لایق مستانگی ام طاعتم را بپذیر و حضور دم روحانی خود را از من مگیر !

تقدیم به .....؟