جهان تار است در چشمی که غافل باشد از چشمت

نگاهت را مگیر از من

گاه و بیگاه لب پنجره ی خاطره ام میایی

دیدنت .....حتی از دور

آب بر آتش دل می پاشد

آنقدر تشنه ی دیدار تو ام

که به یک جرعه نگاه تو قناعت دارم

دل من لک زده است

گرمی دست تو را محتاجم

و دل من .....به نگاهی از دور

طفلکی می سازد

ای قدیمی ! .....ای خوب

تو مرا یاد کنی .....یا نکنی

من به یادت هستم

من صمیمانه به یادت هستم

دایم از خنده لبانت لبریز

دامنت پر گل باد

تهی از عشق و شور و رنگ بودن

خدایا ! روزنی ، نوری ، صدایی

تو و اینقدر بی آهنگ بودن ؟

با یاد تو گر عشق نبازم چه کنم

چون در نظرم فقط توی ماییه ناز

گر من به تو ای دوست ننازم چه کنم

تقدیم می کنم به عزیزانم و تقدیم به ....من خیلی دوستتان دارم

تا بدانیم که مرگ

آخرین پرواز پرستوها نیست

مرگ هم حادثه ایست

مثل افتادن برگ

که بدانیم پس از خواب رمستانی خاک

نفس سبز بهاری جاریست